مریخ سال نو را در 30 سپتامبر جشن می گیرد. هیچ آتش بازی، شامپاین و (تا جایی که ما می دانیم) هیچ مریخی که آهنگ “Auld Lang Syne” را می خوانند، وجود ندارد. اما یک داستان شگفت آور خوب پشت این است که چرا سیاره سرخ تنها 39 سال دارد.
مریخ مانند زمین روز، فصل و سال دارد. مشکل این است که هیچ یک از آنها کاملاً با ما مطابقت ندارند. یک سال مریخی 687 روز زمینی طول می کشد که تقریباً دو برابر یک سال روی زمین است. این بدان معناست که روز سال نو در مریخ همچنان در تقویم ما حرکت می کند. آخرین مورد در 12 نوامبر 2024 افتاد، این یکی در 30 سپتامبر 2026 است و برای جشن سال 40 مریخ باید تا 17 آگوست 2028 صبر کنید.
درست مانند زمین، سال نو در مریخ با فصول این سیاره مرتبط است. در زمین، این تاریخ نزدیک به کوتاه ترین روز در نیمکره شمالی ما است که به انقلاب زمستانی معروف است. در مریخ، ستاره شناسان اعتدال بهاری شمالی را که روز و شب کم و بیش برابر است، به عنوان لحظه ای که سال جدید آغاز می شود، انتخاب کرده اند. این معادل مریخی آغاز بهار در نیمکره شمالی زمین است.
دانشمندانی که در حال مطالعه مریخ بودند به یک راه ساده برای پیگیری مشاهدات چندین سال مریخ نیاز داشتند. بنابراین آنها یک سیستم شماره گذاری را اتخاذ کردند که با اعتدال بهاری مریخ در 11 آوریل 1955 شروع می شود. این اولین روز از سال اول مریخی بود.
این یک انتخاب کاملاً تصادفی است که باعث طوفان گرد و غبار عظیمی شد که در سال 1956 در اولین سال مریخ بخش زیادی از سیاره را فرا گرفت. از آن زمان این تقویم برای هرکسی که نیاز به تاریخ مشاهدات قبلی دارد، کمی شبیه به تاریخ های ما قبل از میلاد یا قبل از میلاد در زمین به عقب رانده شده است. با این حال، در مورد مریخ، سال قبل از سال 1 سال 0 است، به دنبال آن سال −1، سال −2 و غیره است.
از آن زمان این تقویم به عقب به سال مریخی -183 گسترش یافته است، که ما را به سال 1610 برمی گرداند، زمانی که گالیله اولین کسی بود که تلسکوپ را به سمت مریخ نشانه گرفت.
و زمان در مریخ غریب تر می شود.
به نظر می رسد یک روز در مریخ به طرز وسوسه انگیزی نزدیک به روز زمین باشد، اما نه کاملاً. که به عنوان “سل” شناخته می شود، تقریباً 24 ساعت و 39 دقیقه طول می کشد. چهل دقیقه اضافی زیاد به نظر نمی رسد، اما سعی کنید هر روز آن را به روز خود اضافه کنید.
این دقیقا همان کاری است که برخی از افرادی که مریخ نوردهای ناسا را هدایت می کنند انجام داده اند. این تمرین به ماموریت Pathfinder و مریخ نورد کوچک Sojourner آن در سال 1997 بازمی‌گردد و بعداً توسط تیم‌هایی که Spirit و Opportunity، Curiosity و Perseverance را انجام می‌دهند، مورد استفاده قرار گرفت. در شلوغ ترین مراحل اولیه این ماموریت ها، تیم ها با ساعت مریخ نورد در مریخ زندگی می کردند. اگر روز کاری یک روز از ساعت 9 صبح شروع می شد، تقریباً در ساعت 9:40 صبح روز بعد شروع می شد، سپس در ساعت 10:20 صبح و به همین ترتیب.
وقتی دوقلوهای Spirit و Opportunity در سال 2004 در دو طرف تقریباً مخالف مریخ فرود آمدند، همه چیز به ویژه گیج کننده شد. تیم عملیاتی آنها هر دو در زمان مریخ زندگی می کردند، اما با فاصله 12 ساعت. یکی از دانشمندان JPL، جان کالاس، در ابتدا سعی کرد با هر دو تیم کار کند و بین شیفت ها در دفتر کار خود می خوابید، اما این تنها چند روز طول کشید. او در پادکست «On a Mission» ناسا یادآور شد: «این برای یک انسان غیرممکن است».
حتی چسبیدن به یک مریخ نورد می‌تواند انسان‌ها را کاملاً از زندگی روی زمین خارج کند. بعد از یک هفته حضور در مریخ، بیش از چهار ساعت و نیم با همه اطرافیانتان فاصله دارید. خیلی زود صبحانه می خورید در حالی که بقیه به خواب رفتن فکر می کنند. وندی ورما، راننده مریخ نورد ناسا، همچنین در طول پادکست «On a Mission» ناسا، یادآور شد که تیم‌ها حتی سعی کردند از نور خورشید دوری کنند، زمانی که ساعت‌های بدنشان در مریخ نشان می‌داد که باید شب باشد.
او گفت: “وقتی خورشید را می بینید و قرار است برای شما شب باشد، بسیار سرگردان است.”
با این حال، شاید جایزه پذیرش واقعی زندگی در مریخ به دیوید اوه، مدیر پرواز ناسا و خانواده اش برسد. هنگامی که مریخ نورد کنجکاوی در سال 2012 روی مریخ فرود آمد، آنها تمام خانواده خود را به مدت یک ماه به زمان مریخ تغییر دادند.
روزهای آنها تقریباً 40 دقیقه بعد هر شب تغییر می کرد و به آرامی خانواده را به صورت شبانه روزی حرکت می دادند. آنها در ساعت های عجیب و غریب غذا می خوردند و در نیمه های شب در حالی که بقیه شهر در خواب بودند لس آنجلس را کاوش کردند.
بنابراین از سال جدید در مریخ در 30 سپتامبر لذت ببرید. خبر خوب این است که با اندازه گیری سال های مریخ، اکثر ما می توانیم حدود نیمی از سن خود را از دست بدهیم.
آخرین علوم مریخ را در شماره اکتبر خود در Astronomy Now به طور عمیق کاوش کنید، جایی که می‌پرسیم واقعاً چه اتفاقی برای آب، جو و محیط‌های بالقوه قابل سکونت این سیاره افتاده است.
اکتبر 2026
