25 سال ایستگاه فضایی بین المللی: آنچه باستان شناسی درباره زندگی و کار در فضا به ما می گوید

این مقاله در ابتدا در تاریخ منتشر شده است گفتگو. این نشریه مقاله را به Space.com ارائه کرد نظرات متخصص: نظرات و بینش ها.
را ایستگاه فضایی بین المللی یکی از برجسته ترین دستاوردهای دوران مدرن است. این بزرگترین، پیچیده ترین، گران ترین و بادوام ترین فضاپیمایی است که تاکنون ساخته شده است.
اولین ماژول ها در سال 1998 راه اندازی شدند. اولین خدمه ای که در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی می کنند – یک آمریکایی و دو روس – در سال 2000 وارد شدند. در 2 نوامبر 2025، 25 سال اقامت مداوم توسط حداقل دو نفر و سیزده نفر در یک زمان مشخص می شود. این یک نمونه منحصر به فرد از همکاری بین المللی است که امتحان خود را پس داده است.
دویست و نود نفر از 26 کشور جهان اکنون از ایستگاه فضایی بازدید کرده اند که برخی از آنها یک سال یا بیشتر در آنجا ماندند. بیش از 40 درصد از تمام افرادی که تا به حال به فضا رفته اند، بازدیدکنندگان ایستگاه فضایی بین المللی بوده اند.
ایستگاه محل بود هزاران مطالعه علمی و فنی با استفاده از تقریبا 200 امکانات علمی مختلف، بررسی همه چیز از پدیده های نجومی گرفته تا فیزیک بنیادی سلامت خدمه و رشد گیاه. پدیده از گردشگری فضایی در ایستگاه فضایی متولد شد. در مجموع، فضانوردان نزدیک به 127 سال تجربه در ایستگاه و درک عمیقی از آنچه برای زندگی در آن لازم است به دست آورده اند. مدار پایین زمین
اگر تا به حال آن را دیده اید عکس هایی از داخل ایستگاه فضایی بین المللیاحتمالا متوجه این آشفتگی شدید همه جا کابل هست. تجهیزات به داخل راهروها بیرون زده است. به نظر نمی رسد اینترپرایز از Star Trek یا در غیر این صورت فضاپیمای علمی تخیلی هیچ دوش برای خدمه یا آشپزخانه برای تهیه غذا وجود ندارد. فضایی برای جمع شدن خدمه در اوقات فراغت وجود ندارد. اما حتی بدون این زیباییها، به وضوح نمایانگر دیدگاه گذشته از آینده است که در آن بشریت برای اولین بار به طور دائم در فضا زندگی میکند.
باستان شناسی فضا
نوامبر سال 2025 همچنین دهمین سالگرد تحقیقات تیم من در ایستگاه فضایی، 2025 است پروژه باستان شناسی ایستگاه فضایی بین المللی. تاریخچه طولانی سکونت ایستگاه فضایی آن را برای نوع تحقیقاتی که نیاز دارد عالی می کند باستان شناسانی مانند من و همکارانم اجرا کنند.
ما متوجه شدیم که تحقیقات کمی در مورد جنبه های اجتماعی و فرهنگی زندگی در فضا انجام شده است. ما میخواستیم به آژانسهای فضایی که قبلاً برای مأموریتهای سه ساله به مریخ برنامهریزی میکردند نشان دهیم که چه چیزی را از دست میدادند.
ما می خواستیم فراتر از صحبت کردن با خدمه در مورد تجربیات آنها باشیم و این کار را انجام دادیم. اما همانطور که مطالعات قبلی جوامع معاصر نشان داده استمردم اغلب نمی خواهند تمام زندگی خود را صرف صحبت با محققان کنند یا نمی توانند تمام تجربیات خود را در قالب کلمات بیان کنند.
فضانوردان روی زمین معمولاً سعی می کنند سفر بعدی خود را به فضا انجام دهند و به طور قابل درک نمی خواهند قایق را تکان دهند. تحقیقات ما با استفاده از شواهد باستان شناسی، نگاهی اضافی به زندگی در یک ایستگاه فضایی ارائه می دهد: آثار تعامل انسان با اشیاء و فضاهای ساخته شده در سایت.
البته مشکل این است که نمی توانیم به ایستگاه برویم و مستقیماً آن را رصد کنیم. بنابراین باید به راههای دیگری برای جمعآوری دادهها فکر میکردیم. در نوامبر 2015 متوجه شدم که ما آن را داریم هزاران عکس که توسط خدمه گرفته شده و توسط ناسا منتشر شده است به عنوان نقطه شروع این به ما امکان می دهد تا حرکات افراد و اشیاء را در سایت در طول زمان ردیابی کنیم و رفتار و ارتباط بین آنها را ترسیم کنیم.
پروژه باستان شناسی ایستگاه فضایی بین المللی نیز در سال 2022 انجام شد اولین کار میدانی باستان شناسی زمینآزمایشی که توسط همکار من طراحی شده است، آلیس گورمن. ما از خدمه خواستیم تا شش مکان نمونه را در ماژول های مختلف با گرفتن عکس از هر مکان هر روز به مدت دو ماه مستند کنند.
درس هایی از عکس ها
ما آموختیم که خدمه ایستگاه فضایی بینالمللی بسیار شبیه به خدمه ما روی زمین هستند – شاید تعجب آور نباشد، زیرا آنها 95٪ یا بیشتر از زندگی خود را همراه با بقیه ما در اینجا میگذرانند. او تزئین دیوارهای ایستگاه با عکسها، یادگاریها و از طرف روسی، اشیاء مذهبی، مانند عکسها و یادگاریهایی که میتوانید روی درب یخچالتان بچسبانید تا چیزی در مورد خود و خانوادهتان بگویید. او برای همکاران خود کیک تولد درست کنند. آنها عاشق خوردن آب نبات یا سایر غذاهای ویژه ای هستند که برای ارسال انتخاب کرده اند.
با این حال، بر خلاف بقیه زندگی ما، آنها بدون آزادی زیادی در انتخاب در مورد زندگی آنها روزهای آنها توسط رویههای طولانی تحت نظارت «کنترل مأموریت» و فهرستی از اقلام و مکانهای آنها اداره میشود.
با این حال، اعضای خدمه نشانه هایی از خودمختاری را نشان می دهند. او گاهی اوقات ایجاد اپلیکیشن های جدید برای مناطق مختلف. آنها از یک ایستگاه تعمیر و نگهداری برای نگهداری انواع اقلام نامرتبط استفاده کردند، دقیقاً به این دلیل که مقدار زیادی Velcro برای نگه داشتن وسایل در جای خود وجود دارد. آنها باید راه حلی برای نگهداری لوازم بهداشتی خود بیابند زیرا طراحان ایستگاه فکر نمی کردند 30 یا 40 سال پیش این نوع مقرون به صرفه بودن لازم باشد.
ما متوجه شدیم که با وجود شخصیت بین المللی ایستگاه، بیشتر مناطق آن به شدت ملی شده استبا هر آژانس فضایی مدیریت ماژول های خود و اغلب فعالیت هایی که در هر ماژول انجام می شود. این منطقی است، زیرا هر آژانس در برابر مالیات دهندگان خود پاسخگو است و باید نشان دهد که پول خود را چگونه خرج می کند. اما احتمالاً این کارآمدترین راه برای انجام گران ترین پروژه ساخت و ساز در تاریخ بشر نیست.
در آخرین تحقیقات ما ما تغییرات در فعالیت های علمی را رصد کردیمکه ما دریافتیم که به طور فزاینده ای متنوع شده است و استفاده از تجهیزات آزمایشی تخصصی را مستند می کند. این کار نتیجه پرس و جو از یکی از شرکت های رقابت برای یک بود جانشین تجاری ایستگاه فضایی بین المللی در مدار پایین زمین
این شرکت می خواست بداند که آیا می توانیم به آنها بگوییم که مشتریانشان احتمالاً به چه امکاناتی نیاز دارند یا خیر. البته، درک چگونگی استفاده مردم از بخشهای مختلف یک سایت در طول زمان یک مشکل اساسی باستانشناسی است. آنها از نتایج ما برای بهبود تجربیات خدمه خود استفاده می کنند.
باستان شناسی جهان معاصر
مطالعات باستان شناسی مشابه در مورد مسائل معاصر در اینجا روی زمین نیز می تواند زندگی آینده را بهبود بخشد، برای مثال با مطالعه پدیده هایی مانند: مهاجرت، قوم گرایی یا مشکلات زیست محیطی.
به این ترتیب، ما و سایر باستان شناسان معاصر آینده جدیدی را برای مطالعه گذشته ترسیم می کنیم، مسیری برای رشته ما که در کنار کار سنتی ما برای تحقیق در جوامع باستانی و مدیریت منابع میراث قرار دارد. کار ما در ایستگاه فضایی بینالمللی همچنین ارتباط تحقیقات علوم اجتماعی را برای حل انواع مشکلات – حتی مشکلاتی که کاملاً فنی به نظر میرسند، مانند زندگی در فضا، نشان میدهد.
می توانید اصل مقاله را بخوانید اینجا




